top

bottomMenu

Youtube

Με τη παρουσία εκατοντάδων πιστών που κυριολεκτικά κατέκλυσαν τον ισόγειο χώρο του Ιερού Ναού, πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, 11 Μαρτίου, η επίσημη ενοριακή εκδήλωση με την ευκαιρία της εορτής της εθνικής παλιγγενεσίας του 1821.
Ομιλητής του εκδηλώσεως ήταν ο κ. Δημήτριος Σταθακόπουλος, Διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου, Οθωμανολόγος, Δικηγόρος με θέμα: “1821: ο ανυπόστατος αφορισμός της Επανάστασης από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε’ και η διαταγή εκτελέσεώς του ως κεφαλή της Επανάστασης”.

Ο ομιλητής με τον ζωντανό, χειμαρρώδη και τεκμηριωμένο ιστορικά λόγο του, ενημέρωσε με μοναδικό τρόπο το πυκνό ακροατήριο για τα ιστορικά γεγονότα που προηγήθηκαν της Ελληνικής Επαναστάσεως, τη στάση του Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε’ και το μαρτυρικό τέλος του που ήταν το επιστέγασμα της μεγάλης προσφοράς του στο Ελληνικό έθνος.

Την ομιλία του ολοκλήρωσε ο κ. Σταθακόπουλος με το αφοριστικό έγγραφο προς τον Παρτριάρχη Γρηγόριο Ε’, όπως αυτό είναι καταγεγραμμένο στις Οθομανικές ιστορικές πηγές.

“To αφοριστικό έγγραφο αντε­λήφθη η Υψηλή Πύλη, η οποία εκτός του ότι εξόρισε και τελικώς εφόνευσε τον ατυχή πρωθιερέα των Τούρκων, διότι επίστευσε τους απίστους ραγιάδες, οδήγησε τελικώς μετά από πολλά μαρτύρια πολλούς αρχιερείς στον θάνατο, κορυφαίο δε και πρώτο μεταξύ αυτών τον πατριάρχη Γρηγόριο, αμέσως μετά τη λειτουργία του Πάσχα, στις 10 Απριλίου του 1821. Απηγχονίσθη στη μεσαία πύλη της εισόδου του Πατριαρχείου. Επάνω στο στήθος «ην η αιτία αυτού γεγραμμένη», κρεμάσθηκε το εκτενές καταδικαστικό έγγραφο, ο γιαφτάς, που και μόνο αρκεί να συντρίψει σε χίλια κομμάτια τις γραφίδες των στρατευμένων διαστροφέων της ιστορίας μας. Μεταξύ άλλων έγραφε και τα εξής:

Ο άπιστος πατριάρχης των Ελλήνων αδύνατον να θεωρηθή αλλότριος των στάσεων του έθνους του... Αλλ’ εξ αιτίας της διαφθοράς της καρδίας του όχι μόνο δεν ειδοποίησεν, ουδ’ επαίδευσε τους απατηθέντας, αλλά καθ’ όλα τα φαινόμενα ήτο και ο ίδιος αυτός, ως αρχηγός, μυστικός συμμέτοχος της επαναστάσεως. Είμεθα πληροφορημένοι ότι εγεννήθη ο ίδιος εν Πελοποννήσω και ότι είναι συνένοχος όλων των αταξιών, όσας οι αποπλανηθέντες ραγιάδες έπραξαν κατά την επαρχίαν των Καλαβρύτων. Ούτος λοιπόν είναι αίτιος του παντελούς αφανισμού τον οποίον μέλλουν διά της θείας βοηθείας να πάθωσιν οι αποπλανηθέντες ραγιάδες. Επειδή δε εβεβαιώθημεν πανταχόθεν περί της προδοσίας του όχι μόνον εις βλάβην της Υψηλής Πύλης, αλλά και εις όλεθρον του ιδίου έθνους του, ανάγκη ήτο να λείψη ο άνθρωπος ούτος από του προσώπου της γης και διά τούτο εκρεμάσθη προς σωφρονισμόν των άλλων".

 

footer


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ