- Μαρτυρία Ελένης Γ. Ρoδινού -

Το 1957 η κορούλα μου Νίκη τελείωνε το Γυμνάσιο. Ήταν στην 7η τάξη. Στους διαγωνισμούς από το πολύ διάβασμα κουράσθηκε, ως φαίνεται, το παιδί, και κάποιο πρωί ξύπνησε με ένα σπυρί στο στόμα, στο άνω χείλος. Το πρόσωπό του ήταν κατακόκκινο και πρησμένο. Πυρετός και πόνοι σε όλο το σώμα.
Κατατρομαγμένη εγώ το σκέπασα με ένα κάλυμμα και με δάκρυα στα μάτια τo έτρεξα στην Παναγία τη Βοήθεια, να βρώ παρηγοριά από τον Γέροντα. Τον ξέραμε όλη μας η οικογένεια, γιατί καθόμαστε στον Κοφινά, κοντά στο Λωβoκoμείo.
Καθόταν σε μια πολυθρόνα στη δροσιά έξω από την εκκλησία με το κομποσχοινάκι στο χέρι. Μόλις μας είδε, “ Τι συμβαίνει;” μας λέγει. – “Γέροντα μου – του λέγω εγώ με τα κλάματα σαν τρελλή από την αγωνία, - “για δείτε το παιδί μου” – Εκείνος χαμογέλασε και μου λέγει: - “Μην κλαις. Δεν είναι τίποτα, αύριο θα είναι καλά”. Το σταύρωσε, με ένα σταυρουδάκι που είχε πάνω του, και μου λέγει: -“Πηγαίνετε μέσα στην εκκλησία παρακαλέσετε την Παναγία, βάλε λίγο λαδάκι από το καντηλάκι και όταν πάτε στο σπίτι βάλετε λίγο ριζάκι κατάπλασμα να πάρη τη φλόγα και θα πέραση. Αύριο θα είναι καλά, θα πάει σχολειό και θα έχει και μια καλή αποκατάσταση”.
Ώ του θαύματος! Το πρωί ήταν όλα περασμένα. Η κόρη μου τελείωσε το Γυμνάσιο με το άριστα, αμέσως βρήκε μια πολύ καλή εργασία και στη συνέχεια βρήκε μια πολύ καλή τύχη και έχει δημιουργήσει μια χαριτωμένη οικογένεια.
Το θαύμα του Γέροντα και το προορατικό του μας μένουν αλησμόνητα.
Ας είναι η ευχή του μαζί μας.

Ελένη Γ. Ρoδινού
Άγιος Ματθαίος, Κοφινάς
16-6-1983

[Ο Άγιος Άνθιμος της Χίου ο Θαυματουργός (βίος – θαύματα - διδαχές 1869-1960), Μοναχού Θεοκλήτου Διονυσιάτου, I.M. Παναγίας Βοήθειας Χίου, 1987, σελίδα 256]
Pin It

footer


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ