ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 02/11/2008 ΣΤΗΝ ΔΡΑΜΑ, ΕΠ’ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΣΛΙΔΗ

«Ότε δε ευδόκησεν ο Θεός ο αφορίσας με εκ κοιλίας μητρός μου, και καλέσας δια της χάριτος Αυτού…»

Με τα λόγια αυτά της προς Γαλάτας Επιστολής, Ιερώτατοι Αδελφοί και ευσεβές πλήρωμα της Εκκλησίας, ο Απόστολος Παύλος φανερώνει ότι ήταν εκ κοιλίας μητρός του εκλελεγμένος από τον Θεόν δια την ζωήν του Ευαγγελίου, και κεκλημένος υπό της χάριτος δια το μέγα αποστολικόν έργον.

Πράγματι, ο Θεός εκλέγει συχνά από κοιλίας μητρός των ωρισμένας ωραίας ψυχάς, και εμπιστεύεται εις αυτάς μεγάλα χαρίσματα και εκτάκτους δωρεάς, προκειμένου να εργασθούν καρποφόρως εις το Ευαγγέλιον, να γίνουν φωστήρες εν τω κόσμω, οδηγοί πολλών εις την χριστιανικήν ζωήν και πολιτείαν, αλείπται πλήθους αγωνιστών της ευσεβείας. Χωρίς αμφιβολίαν, ένας εξ αυτών είναι και ο προσφάτως επισήμως ως Άγιος αναγνωρισθείς υπό της Μητρός Εκκλησίας μακάριος Ιερομόναχος Γεώργιος Καρσλίδης.

Γόνος ευσεβών γονέων εκ του αγιοτόκου και αγιοτρόφου Πόντου, και μάλιστα της Αργυρουπόλεως, της έδρας της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλδίας, έμεινε από βρέφους
ορφανός και από πατέρα και από μητέρα που απέθαναν την ιδίαν ημέραν. Όμως, αμέσως εφανερώθησαν τα σημεία της κλήσεως και της χάριτος. Γαλουχημένος από
την ευσεβεστάτην μάμμην του με την παραδειγματικήν ποντιακήν ευσέβειαν, μόλις εστάθη εις τους πόδας του και ήρχισε να ομιλή, έδειξεν ότι διέφερε των πολλών,
ότι ήτο όλως εξηρτημένος από τον Θεόν και αφωσιωμένος εις Αυτόν. Παιδάριον ακόμη, ο κατά το άγιον βάπτισμα Αθανάσιος, εδίδετο εις την προσευχήν και την
νηστείαν και εσφράγισε τα πρώτα χριστιανικά βήματά του, επταετής μόλις, με εν προσκύνημα εις το μέγα σέβασμα της Παναγίας του Σουμελά. Έκτοτε, η ζωή του
ήτο μία ανυποχώρητος υπακοή εις το θέλημα του Θεού. Εφόρεσε το ράσον εις ηλικίαν μόλις εννέα ετών!

Δεκαοκταετής ων, επισημοποίησε την αφιέρωσίν του δια της κουράς εις τον Μοναχισμόν και εβίωσε τα ιδεώδη του εις το έπακρον. Εκαλλιέργησε με σπανίαν επιμέλειαν όλας τας μοναχικάς αρετάς, και ετρύγησε πλουσίως τους γλυκείς καρπούς των. Έθεσε τον τράχηλον εις την υπηρεσίαν της Ιερωσύνης, και εχειροτονήθη Διάκονος.

Εις τας τραγικάς ημέρας του κατά της Εκκλησίας κομμουνιστικού διωγμού εν Γεωργία, ο νεαρός Ιεροδιάκονος συλληφθείς ως «εχθρός του λαού», υπέστη φυλακίσεις, ταπεινώσεις, ευτελισμούς, δημοσίας διαπομπεύσεις και ανηκούστους βασάνους. Κατεδικάσθη εις θάνατον και ετυφεκίσθη μαζί με πολλούς άλλους, αλλά χάριτι θεία διεσώθη θαυματουργικώς. Το 1925 εχειροτονήθη Πρεσβύτερος και Πνευματικός, ενώ το 1929 ήλθεν επιτέλους μετά από πολλάς περιπετείας εις την Ελλάδα, όπου έζησε τα τελευταία τριάντα από τα πενηνταοκτώ έτη της ζωής του.

Εδώ, η Σίψα, ο σημερινός Ταξιάρχης, εδέχθη τον Ομολογητήν του Χριστού, και ηγιάσθη από τας προσευχάς του, τους κόπους του δια τον Χριστόν, και δια τον άνθρωπον, τας νηστείας του, τας αγρυπνίας του, τας ελεημοσύνας του, τας διδαχάς του, την θεόσοφον πνευματικήν καθοδήγησίν του, τα θαύματά του. Πατήρ γνήσιος, αυστηρός εις τον εαυτόν του μέχρις άκρων, αλλ’ επιεικής και μειλίχιος, αμνησίκακος και συγχωρητικός προς όλους τους άλλους, συνεκακουχείτο και συνέπασχε θυσιαστικώς με τον λαόν της περιοχής. Κατεδικάσθη και πάλιν εις θάνατον το 1941 υπό των εκ του βορρά ομοδόξων εισβολέων, και διεσώθη και πάλιν θαυματουργικώς, δια να συνεχίση να διέρχεται ευεργετών και φανερών την αγάπην του Χριστού μέχρι της οσιακής κοιμήσεώς του το 1959 (04/11/1959).

Ποίαν αρετήν δεν είδομεν βιουμένην υπό του Γέροντος Γεωργίου; Ποίαν χάριν δεν είδομεν ανάγλυφον εις το πρόσωπον και την πολιτείαν του; Ποίαν δωρεάν του
Θεού δεν επολλαπλασίασεν ως ο τα πέντε τάλαντα λαβών φιλότιμος εκείνος δούλος της ευαγγελικής παραβολής; Υπήρξεν ο «μακάριος ανήρ, ο φοβούμενος τον Κύριον».
Ο καλός εργάτης της πρώτης ώρας. Ο πιστός οικονόμος των θείων μυστηρίων. Ο μη επαισχυνθείς το Όνομα του Κυρίου και βαστάσας αγογγύστως και μετά χαράς τον
Σταυρόν Του και τον ονειδισμόν Του μέχρι τέλους! Ο γενναίος αθλητής του καλού αγώνος, ο τελειώσας τον δρόμον του και κρατήσας της ομολογίας! Όντως, αγαπητοί, ο εικοστός αιών έδωκε πολλούς Αγίους εις την Εκκλησίαν, προς στηριγμόν της Πίστεως εις τας δυσκόλους συστροφάς της ιστορίας του. Μερικών εξ αυτών είχομεν
προσωπικώς την μεγάλην τιμήν και ευλογίαν να αναγνωρίσωμεν και ανακηρύξωμεν πανηγυρικώς την αγιότητα δια Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξεως, και να ορίσωμεν επίσημον εορτασμόν της μνήμης των. Εκ των πλέον διακεκριμένων, νομίζομεν, είναι ο ιδικός σας Άγιος, ο Άγιος Γεώργιος ο Καρσλίδης, ο Πόντιος, ο Δραμινός, ο Όσιος, ο Ομολογητής, ο γνήσιος φίλος του Χριστού! Λέγοντες μετά του Προφητάνακτος: «Εμοί δε λίαν ετιμήθησαν οι φίλοι Σου, ο Θεός» (Ψαλμ. 138: 17), σεμνυνόμεθα εν Κυρίω, ότι εδώκαμεν και δίδομεν την πρέπουσαν τιμήν και αναγνώρισιν εις τον νεώτερον φίλον Του Γεώργιον. Και είμεθα απολύτως βέβαιοι ότι δια των πρεσβειών του ο Κύριος αποστέλλει πλουσίαν την Χάριν Του εφ’ ημάς και επί πάντας τους πιστούς και Ορθοδόξους Χριστιανούς. Είσθε μακάριοι που έχετε εν τω προσώπω του ένα ακόμη ουράνιον προστάτην της Δράμας και της Μακεδονίας. Απομένει να είσθε -να είμεθα όλοι!- συντονισμένοι εις τους ρυθμούς της ευσεβείας του. Να αναλογιζώμεθα την διδασκαλίαν και τας συμβουλάς του, και να ακολουθώμεν κατά δύναμιν το θαυμαστόν παράδειγμά του. Ο Όσιος Γεώργιος είναι φάρος τηλαυγής της ζωής του ευαγγελίου και οδοδείκτης ακριβής της ασφαλούς πορείας προς την Βασιλείαν του Θεού! …

Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω,

Δια των ευχών της Υπεραγίας Θεοτόκου της Εικοσιφοινίσσης και Σουμελιωτίσσης, του Αγίου Γεωργίου του Καρσλίδου και πάντων των Αγίων, χαίρετε, υγιαίνετε,
μακροημερεύετε, ευοδούσθε εις παν έργον αγαθόν, εις πάσαν αρετήν και πάντα έπαινον, πληρούσθε χάριτος, αγιάζεσθε, σώζεσθε! Η αγάπη και ευλογία της Μητρός
Εκκλησίας και του Πατριάρχου σας σας συνοδεύουν!

http://www.ecclesia.gr

Pin It

footer


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ